گروه اجتماعی- سوسن نوری: «منشور حقوق بیمار» عنوانی است که شامل 5 فصل و 41 ماده برای ارایه خدمات مختلف به بیماران تنظیم شده و باید در ابتدای ورودی هر بیمارستان نصب باشد. ولي وضعيت برخي از بيمارستان ها آنقدر نابسامان است كه ديگر بيماران وقت خواندن تابلوي شيشه اي و فلزي را نمي كنند و پرستاران و مديران بيمارستان ها هم بيماران را با حقوق خود آشنا نمي كنند.
نخستين «منشور حقوق بيمار» در ايران در سال 1381 تدوين و معاونت سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي در زمستان 1381 آن را ابلاغ کرد. مراكز بهداشتي - درماني براساس اين دستورالعمل موظف بودند كه مفاد منشور حقوق بيمار را در مكان مناسب و قابل رويت نصب کنند. با وجود ارزشمندي اين اقدام در طرح موضوع حقوق بيمار در نظام سلامت و با توجه به ضرورت تدوين متني جامعتر در مورد حقوق بيمار اين مهم در دستور کار مرکز تحقيقات اخلاق و تاريخ پزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران قرار گرفت.
در این میان مسئولان فعلی وزارت بهداشت و درمان در سال های اخیر اعلام کرده اند كه ارایه خدمات کیفی و ایمن، به عنوان یکی از کارکردهای اصلی نظام سلامت، از اهمیت و اولویت خاصی برخوردار است و رعايت حقوق بيمار نخستين وظيفه هر دستگاه درماني محسوب مي شود. اما سئوال اینجاست که افراد و بیمارانی که به بیمارستان ها مراجعه می کنند چقدر از این حقوق و خدمات سلامت آگاهی دارند؟ و اینکه فرد با بستری شدن در بیمارستان به مطالعه «منشور حقوق بیمار» فراخوانده می شود؟ هم اكنون چند سالي است كه با ابلاغ منشور حقوق بيمار بيمارستان ها مکلف شده اند تا منشور حقوق بيماران را بر ديوار بيمارستان و اتاق بيمار نصب كنند و بيمار را با اين حقوق آشنا كنند. ولي انگار اين ابلاغ تنها به ميخ ديوار آويزان شده است.
منشور حقوق بیمار چه می گوید؟
در منشور حقوق بیمار آمده است: يكايك افراد جامعه متعهد به حفظ و احترام به كرامت انسان ها هستند اين امر در هنگام بيماري از اهميت ويژه اي برخوردار است. بر اساس قانون اساسي توجه به كرامت والاي انساني از اصول پايه نظام جمهوري اسلامي است، دولت موظف است خدمات بهداشتي - درماني را براي يكايك افراد كشور تامين كند. بر اين اساس ارایه خدمات سلامت بايد عادلانه و مبتني بر احترام به حقوق و رعايت كرامت انساني بيماران صورت بگيرد. اين منشور با توجه به ارزش هاي والاي انساني و مبتني بر فرهنگ اسلامي و ايراني و بر پايه برابري كرامت ذاتي تمامي گيرندگان خدمات سلامت و با هدف حفظ، ارتقا و تحكيم رابطه انساني ميان ارائه كنندگان و گيرندگان خدمات سلامت تنظيم شده است. در 5 فصل منشور حقوق بیمار آمده: دريافت مطلوب خدمات سلامت حق بيمار است، اطلاعات بايد به نحو مطلوب و به ميزان كافي در اختيار بيمار قرار بگيرد، حق انتخاب و تصميمگيري آزادانه بيمار در دريافت خدمات سلامت بايد محترم شمرده شود و دسترسي به نظام كارآمد رسيدگي به شكايات حق بيمار است.
گشتی در بیمارستان ها
گشت و گذاري خبري در بيمارستان هاي پايتخت شايد بتواند اجراي دقيق اين قانون و منشور را براي رسانه و انعكاس آن به مسئولان دقيق تر نشان دهد. نخستين بيمارستان يك بيمارستان دولتي است. ابتدای ورود کنار بخش پذیرش، تابلوی بزرگی با عنوان «منشور حقوق بیمار» نصب شده که در مدت زمان حضور خبرنگار «حمايت» حتی یک نفر هم نه آن را نگاه كرد و نه مطالعه كرد! افراد و بيماران یکی یکی وارد بیمارستان می شوند بدون کمترین توجه به این تابلو.
حسین جعفری جانباز 70درصدی است که روی ویلچر نشسته و برگه های زیادی در دست دارد در گفت و گو با خبرنگار «حمایت»، می گوید: از 8 بهمن ماه در این بیمارستان دولتی بستری شده ام و بارها برای درمان به این بیمارستان مراجعه کرده ام اما تاکنون شخصی از عوامل بیمارستان من را با چیزی تحت عنوان منشور حقوق بیمار آشنا نکرده و خودم هم پیگیری ای در این خصوص نکرده ام.
حسین شه فراغ دیگر جانباز 35درصدی است که از بیماری قلبی و عروقی رنج می برد. کنار پذیرش در پی اعاده حق خود است. او درحالی که در کنار تابلوی منشور حقوق بیمار ایستاده برای رسیدگی نکردن پزشکان و کارمندان بیمارستان با تذكرات بلند به مسئولان پذيرش، نگاه همه را به خود جلب کرده است. با دیدن این بیماران موارد ذکر شده در منشور حقوق بیمار بیشتر در ذهن تداعی می شود. در
گوشه اي ديگر زنی مسن درحالی که غمی در چهرهاش نهفته بر بالین دخترش ایستاده و با خوشرویی در پاسخ به سئوال خبرنگار «حمایت»، در خصوص آگاهی از حقوق بیمار اظهار بی اطلاعی می کند و می گوید چیزی در این باره نشنیده ام و در هنگام بستری شدن دخترم چنین چیزی از سوی پرستاران به ما گفته نشد. این ها درحالی است که سعید خانمحمدی دانشجوی دکتری رشته مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی می گوید: تمامی بیمارستان ها موظف به ارایه منشور حقوق بیمار هستند و پرستاران هم در دوران تحصیل در دانشگاه با این موضوع آشنا می شوند تا بتوانند در ارایه هر چه بهتر به بیماران خدمت رسانی کنند.
از بيمارستان دولتي بيرون می آییم و وارد بيمارستاني خصوصي مي شويم. ورود به اينگونه بيمارستان ها بسيار مشكل است و بايد براي تهيه گزارش جلوي در بيمارستان ايستاد. گفت و گو با دو بيمار ترخيص شده نشان مي دهد اين بيمارستان هم كاري براي آشنايي بيماران با حقوق خود نکرده است.
بيمارستان بعدي در جنوب شهر تهران است. تنها كافي است چند دقيقه اي در این بيمارستان بنشينيد تا به وضوح حقوق بيمار را مشاهده كنيد! بدرفتاري كاركنان با بيماران، بداخلاقي ها، نبود نظافت، شلوغي و بي برنامگي و شكايت بيماران و همراهان در اين بيمارستان بيداد
مي كند. وقتي همراهان بيمار فهميدند خبرنگار هستيم دور ما حلقه زدند و از ما خواستند تا وزير بهداشت و دولت فكري اساسي براي اين بيمارستان بکنند.
يكي از بيماران ترخيص شده مي گفت: حقوق بيمار كيلويي چند؟ اينجا فقط پرونده تكميل مي كنند و منتظرند كي ساعت شيفتشان تمام مي شود و به بيمار توجه نمي كنند. فكر كرده اند با رنگ كردن اتاق، برداشتن چند تيغه و درست كردن لابي و گذاشتن چند صندلي بيمارستان فوق تخصصي لندن درست كردند!
هر چند گزارش ميداني ما از 8 بيمارستان در قالب این گزارش نمي گنجد اما شنيده ها و ديده هاي خبرنگار «حمايت» نشان مي دهد وضعيت رعايت حقوق بیماران در غالب بيمارستانها در وضعیت بحراني قرار دارد و بايد نظام های نظارتي قوي بر اجراي اين حقوق، وارد شوند.
برچسبها: حقوق بيمار كيلويي چند
ادامه مطلب
