ماده 1 ـ به وزارت کشور اجازه داده میشود پروانه اجازه زناشویی بانوان ایرانی را با اتباع بیگانه با رعایت مقررات این آیین نامه صادر نماید.
ماده 2 ـ با رای صدور پروانه فوق متقاضیان باید مدارک زیر را تهیه و تسلیم دارند
1 ـ درخواست نامه مرد و زن مبنی بر تقاضای صدور پروانه اجازه زناشویی طبق نمونه وزارت کشور.
2 ـ گواهینامه از مرجع رسمی کشور متبوع مرد مبنی بر بلامانع بودن ازدواج با زن ایرانی و به رسمیت شناختن ازدواج در کشور متبوع مرد. در صورتی که تهیه گواهینامه مذکور برای متقاضی امکان پذیر نباشد وزارت کشور میتواند بدون دریافت مدرک فوق در صورت رضایت زن پروانه زناشویی را صادرنماید.
3 ـ در صورتی که مرد غیرمسلمان و زن مسلمان باشد، گواهی یا استشهاد تشرف مرد به دین مبین اسلام.
ماده 3 ـ وزارت کشور در صورت تقاضای زن علاوه بر مدارک مذکور در ماده 2 مدارک زیر را نیز از مرد بیگانه مطالبه خواهد نمود
1 ـ گواهینامه مبنی بر اینکه مرد مجرد است یا متاهل ، از مرجع رسمی محلی یا مأموران سیاسی و کنسولی کشور متبوع مرد.
2 ـ گواهی نداشتن پیشینه بد و محکومیت کیفری مرد از مراجع رسمی محلی یا مأموران سیاسی و کنسولی کشور متبوع مرد و همچنین گواهی عدم سو پیشینه کیفری از مراجع کشور در صورتی که مرد بیگانه در ایران اقامت داشته باشد.
3 ـ گواهی از مراجع محلی یا مأموران سیاسی و کنسولی کشور متبوع مرد مبنی بر وجود استطاعت و مکنت زوج و همچنین تعهدنامه ثبتی از طرف مرد بیگانه مبنی بر اینکه متعهد شود هزینه و نفقه زن و اولاد و هرگونه حق دیگری که زن نسبت به او پیدا کند در صورت بدرفتاری یا ترک و طلاق پرداختنماید.
تبصره ـ در مواردی که وزارت کشور مصلحت بداند، برای حسن انجام وظایفی که طبق مقررات و قوانین ایران زوج در قبال زوجه دارد از قبیل حسن رفتار و انفاق در تمام مدت زناشویی و ادای واجبات مالی زوجه و اولاد تحت حضانت وی و امثال آن و همچنین در مواردی که تفریق پیش آید برای پرداخت هزینه مراجعت همسر مطلقه تا محل سکونت زن در ایران میتواند تضمین متناسب از شوهر مطالبه نماید.
فرم تعهدنامه و تضمینی که در این قبیل موارد باید اخذ شود و چگونگی استفاده از ضمانتنامه را، وزارت کشور تهیه خواهد نمود.
ماده 4 ـ وزارت کشور میتواند به استانداری ها و فرمانداری های کل و همچنین با موافقت وزارت امور خارجه به بعضی از نمایندگان سیاسی و کنسولی ایران در خارجه اختیار دهد که طبق مقررات این آیین نامه پروانه زناشویی را مستقیما در محل صادر نموده و مراتب را به ثبت احوال اعلام دارند.
همچنین طبق ماده ۴ اصلاحیه مصوب ۱۶/۱۱/۱۳۳۸ هیأت وزیران بر آئیننامه زناشویی بانوان ایرانی با تبعه بیگانه مورخ ۱۳/۹/۱۳۱۹ چنین آمده است.۶(که با تصویب آییننامه ۱۳۴۵ این آئین نامه عملا بلا استفاده شده است.
ماده ۴«وزارت کشور میتواند در موارد زیر بدون در خواست گواهینامه مذکور در بند ماده بنا به نظر اداره حقوقی قوه قضائیه این کودکان ایرانی محسوب میشوند چون یکی از ابوین(مادر) در ایران متولد شده است.
۳ اجازه زناشوئی به بانوان ایرانی بدهد:
۱-اگر گرفتن گواهینامه مذکور در بند ب ماده ۲ برای مرد مقدور نباشد.
۲-اگر داوطلب زناشوئی مهاجر و یا پناهنده باشد که بدون گذرنامه منظم و یا بدون روادید مأمورین سیاسی ایران و یا مأمورین رسمی کشور متبوع خود به ایران آمده باشد.
تبصره:در دو مورد بالا در صورتی اجازه داده میشود که اداره کل شهربانی از رفتار درخواست کننده رضایت داشته و صلاحیت اخلاقی او را گواهی نماید.”
مدارك مورد نياز براي صدور پروانه زناشوئي بانوان ايراني با مردان خارجي موضوع مواد 2 و 3 آيين نامه زناشويي شماره 50990-6/12/1345 هيئت وزيران:
1- درخواست ازدواج طبق نمونه وزارت كشور.
2- گواهي سفارت دولت متبوع مرد مبني بر بلامانعبودن و به رسميت شناختن ازدواج.
3- گواهي سفارت دولت متبوع مرد مبني بر مجردبودن وي.
4- چنانچه مرد قبلاً ازدواج كرده باشد، طلاقنامه وي كه به تصديق سفارت دولت متبوع وي رسيده باشد.
5- طلاقنامه زن در صورتيكه قبلاً ازدواج كرده باشد.
6- گواهي تشرف به دين مبين اسلام از طرف مرد درصورتيكه زن مسلمان باشد.
7- تعهدنامه ثبتي از طرف مرد مبني بر قبول كليه مخارج و نفقه زن درصورت ترك انفاق و يا جدائي.
8- اجازه ولي دختر كه امضاء وي توسط يكي از دفاتر اسناد رسمي تصديق شده باشد.
(درصورت فوت پدر گواهي رسمي فوت همراه با اجازه مادر كه به امضاي وي به تصديق يكي از دفاتر اسناد رسمي رسيده باشد دريافت ميگردد).
9- فتوكپي شناسنامه زوجه از هر كليه صفحات 2 نسخه
10- فتوكپي پروانه كار از كليه صفحات 1 نسخه
11- فتوكپي گذرنامه زوج از كليه صفحات 1 نسخه
12- عكس 4×3 از هر كدام از طرفين 6 قطعه
برچسبها: پروانه زناشویی
ادامه مطلب
