فال حافظ

قبل از آنکه وکلای مدافع انجمن یا کانونی تشکیل دهند، وکلای مشهور و برجسته‌ای در تاریخ یونان باستان عرض وجود کردند که با فصاحت و بلاغت و شهامت از میهن و از هم میهنان خود دفاع می‌کردند و نامشان برای همیشه در تاریخ جهان جاویدان خواهد ماند.

«دموستن» که از ٣٨٤ تا ٣٢٢ قبل از میلاد می‌زیست متولد آتن بود و وقتی دریافت که استعدادی برای نطق و دفاع در وجود او نهفته است برای کارآموزی به نزد «ایزه» که مشهورترین و موفق ترین وکیل و خطیب آن روز یونان بود ، رفت و ضمن فراگیری فنون خطابه تمرین های سختی را بر خود تحمیل می‌کرد .

از جمله اینکه به کنار دریا میرفت و برای امواج خطابه می‌خواند یا در مقابل آیینه می‌ایستاد و و عیب جویانه کلیه حالات و حرکات سر و صورت و دست و بدنش را تحت نظر می‌گرفت و اصلاح می‌کرد. به ورزش های سخت سینه می‌پرداخت تا از حنجره‌اش صدای مطبوعی خارج شود.

«دموستن» که بزرگترین خطیب عهد باستان یونان لقب گرفته ‌است مدت ١٥ سال عمر خود را صرف دفاع از آتن علیه فیلیپ پادشاه مقدونیه کرد و بدین ترتیب مانع از آن شد که میهن و زادگاهش به تصرف فیلیپ در آید و بعد از مرگ فیلیپ هم در جنگهایی که آتن علیه مقدونیه کرد شجاعانه جنگید و در سن ٦٢ سالگی برای آنکه به دست دشمنانش اسیر نشود جام زهر نوشید وخود را کشت.

در عهد باستان در آتن اصحاب دعوی شخصا می‌بایست در دادگاه حاضر شوند و از خود دفاع کنند. اما حق داشتند یکی از دوستان و یا بستگان خود را هم همراه به دادگاه ببرند.

در این موقع افرادی بودند که دفاعیات فصیحی می‌نوشتند و به اصحاب دعوی می‌فروختند. تا آنها را حفظ کرده و در دادگاه قرائت کنند. این افراد را «لوکوگراف» می‌خواندند.

به این ترتیب بود که به تدریج دخالت شخص ثالثی بین اصحاب دعوی و قاضی ضرورت خود را نشان دهد.

«سولون» مقنن بزرگ یونان باستان در یکی از قوانینی که درباره وکلای مدافع وضع کرده ‌بود مقرر می داشت :
«بردگان، اشخاص بدنام، آنهاییکه به پدر و مادر خود بی احترامی نموده‌اند، کسانیکه از دفاع وطن و بزرگداشت یونان خودداری نموده‌اند یا به کسب و کار مشکوک و غیر آبرومندی مشغولند و یا آنکه ثروت خانوادگی و اجدادی خود را در راه تجمل و اصراف و تبذیر از دست داده‌اند حق دفاع از دیگران را ندارند.»

بعدا این قانون عینا در رم هم تصویب گردید و به اجرا گذاشته ‌شد. در یونان باستان وکلایی که با تحریک احساسات یا باب برقراری روابط خصوصی با قضات، و یا با ادای کلمات و اصطلاحات تلخ و زشت و یا بزمین کوبیدن پای خود در موقع دفاع، بدفاع از موکلین خود می‌پرداختند از جامعه وکلا اخراج می‌شدند.