تطورات وقت دادرسی: رسیدگی مدنی در مواردی با تعیین وقت دادرسی همراه می باشد اگرچه قانون گذار در رابطهی با وقت دادرسی تنها به حداقل مهلت بین تاریخ ابلاغ و تاریخ جلسه رسیدگی که همان 5 روز است اشاره نموده است لکن باید گفت وقت دادرسی بر دو نوع است 1- وقت عادی عادی دادرسی که خود نیز بر دو نوع است نخست وقت مقرری که براساس نوبت تعیین میشود که اصطلاحا وقت عادی به همین وقت گفته میشود . دوم وقت فوق العاده دادرسی یا رسیدگی خارج از نوبت. رسیدگی خارج از نوبت گاه به بیان مقنن و امر قانون گذار است مانند دادرسی فوری و گاه به تشخیص دادگاه است مثا حضانت و امثال آن در هر حال اوقات دادرسی اعم از عادی و فوق العاده دارای دگرگونی هایست که اصطلاحا تطورات وقت دادرسی نامیده میشود این تطورات عبارتند از
1- تعیین وقت دادرسی
2- تغییر وقت دادرسی
3- تاخیر وقت
4- تجدید وقت دادرسی , براساس بیان مقنن تعیین وقت دادرسی به طور عادی در همه پروند ها توسط دادگاه انجام خواهد شد چنانچه در ماده 64 ق.آ.د.م آمده است که قبلا نیز به آن اشاره شد وقت معین مزبور به عنوان وقت دادرسی با ارسال احضاریه که توسط دفتر تنظیم میشود از طریق دایره ابلاغ به طرفین پرونده ابلاغ می گردد
نوع ابلاغ اوقات دادرسی به تناسب موقعیت خوانده و موضوع پرونده متفاوت است بدین توضیح که بین خوانده حقیقی و خوانده حقوقی , خوانده دولتی و غیر دولتی, کارمندان دولت و غیر کارمندان دولت کیفیت ابلاغ متفاوت است که تفسیل آن به شرح ذیل است.
1- تقدیم دادخواست به دفتر کل دادگستری: ثبت کل
2- ارجاع به شعبه توسط رئیس دادگستری یا معاون و ثبت توسط شعبه
3- ملاحضه دادخواست توسط دفتر , مدیر دفتر
4- صدور قرار توقیف دادخواست توسط مدیر دفتر در صورت وجود نقص
5- اخطار رفع نقص به خواهان
6- صدور قرار رد دادخواست در صورت رفع نقص از سوی مدیر دفتر –رسیدگی به اعتراض خواهان به قرار دادخواست در دادگاه ( در صورت اعتراض) الف: در صورت قبول اعتراض قرار صادره نقض ب: در صورت عدم قبول اعتراض قرار پرونده با همان سیاق مدیر مختومه میشود.
7- تقدیم پرونده به دادگاه در صورت کامل بودن.
8- صدور دستور وقت رسیدگی توسط دادگاه.
9- صدور اخطاریه توسط دفتر
10- ارسال اوراق ابلاغ به دایره ابلاغ.
11- ابلاغ اوراق به اصحاب توسط مامورین ابلاغ.
تصورات دادرسی مربوط به وقت دادرسی: 1- تعیین وقت 2- تغییر وقت 3- تاخیر وقت 4- تجدید وقت.
عارضه دادرسی( مربوط به خود دادرسی): 1-ورود ثالث 2- جلسه ثالث 3- دادخواست تقابل 4- اعتراض ثالث.
نشانی خوانده در دادخواست مشخص باشد در این صورت 2 حالت متصور است
حالت اول آنکه خوانده شخص حقیقی باشد
حالت دوم خوانده شخص حقوقی باشد
. در حالت نخست که خوانده شخص حقیقی است دو حالت متصور است
1- خوانده ورشکسته نباشد 2- خوانده ورشکسته باشد که این خود بر دو نوع است
الف: کارمند دولت باشد ب: غیر کارمند باشد هرگاه خوانده کارمند دولت باشد ابلاغ به کارمند در مرحله ی اول به کارگزینی آن اداره
و در مرحله دوم به رئیس مسئول واحد مروبطه و در صورتی که خوانده مربوطه کارمند نباشد بطور طبیعی ابلاغ به شخص خوانده خواهد بود( ابلاغ واقعی) و در صورتی که ابلاغ واقعی ممکن نباشد
ابلاغ به محل سکونت یا محل کار اعم از ابلاغ به ساکنین ان محل یا بستگان خوانده یا الصاق به دیوار می شود.
تذکر: چنانچه شخص خوانده در محل باشد ولی خود را معرفی نکند ابلاغ قانونی صورت خواهد گرفت ولی اگر علی رغم شناسایی از گرفتن اوراق ابلاغ خوداری کند با گواهی مامور ابلاغ واقعی خواهد بود.
حالت دوم آنکه شخص حقیقی مزبور ورشکسته باشد و دعوا مربوط به امور ورشکستگی ,
در این حالت , دو صورت قابل تصور است
1- مدیر تسویه وجود داشته باشد و اداره تسویه همچنان برقرار است در این صورت ابلاغ در مرحله اول به اداره ابلاغ میشود و در صورت عدم امکان به شخص به مدیر تسویه ابلاغ خواهد شد و اگر اداره تسویه منحل شده در این حالت ابلاغ اوراق به مدیر تسویه که قبل از انحلال مسئولیت داشته است انجام خواهد شد و در صورت تعدد مدیران به آخرین مدیر ابلاغ خواهد شد. کلیه موارد فوق مربوط به جای است که ابلاغ شونده شخص حقیقی باشد
ولی چنانچه ابلاغ شونده شخص حقوقی باشد خود بر دو نوع است اول شخص حقوقی دولتی و دوم شخص حقوقی غیر دولتی در صورت اول ابلاغ به رئیس دفتر واحدولتی انجام خواهد شد
و در صورت عدم حضور رئیس دفتر به قائم مقام رئی دفتر ابلاغ خواهدگردید و چنانچه ابلاغ شونده شخص حقوقی غیر دولتی باشد
ابلاغ به ترتیب زیر به چهار نفر خواهد بود:
1- مدیر نهاد حقوقی غیر دولتی 2- به قائم مقام مدیر 3- در صورت نبودن آن دو به دارنده حق امضاء در آن مرکز 4-
ادامه مطلب
